Ωροσκόπιο της Ελλάδας

Συνεχίζοντας το ταξίδι προς τα όρια του ηλιακού μας συστήματος ο επόμενος πλανήτης που συναντάμε είναι ο Κρόνος. Αυτός είναι και ο τελευταίος ορατός με γυμνό οφθαλμό πλανήτης και για τον λόγο αυτό, πριν την ανακάλυψη του τηλεσκοπίου, θεωρούνταν ο πιο απομακρυσμένος πλανήτης. Και σήμερα ακόμα είναι ο τελευταίος πλανήτης που λαμβάνεται υπόψη στην παραδοσιακή αστρολογία. Αλλά ας ξεκινήσουμε ως συνήθως με λίγα μυθολογικά στοιχεία για τον Κρόνο. Γιος της Γης και του Ουρανού, ο Κρόνος, ήταν ο νεαρότερος από τους Τιτάνες και μόλις γεννήθηκε φυλακίστηκε μαζί τους στα Τάρταρα της γης αφού ο πατέρας τους φοβόταν ότι κάποιος από τους γιους του θα του πάρει την εξουσία. Με την βοήθεια της μητέρας του όμως δραπέτευσε και ευνούχισε τον πατέρα του. Έτσι αυτός αποσύρθηκε «στον ουρανό» και ο Κρόνος, αφού ελευθέρωσε τα αδέρφια του από τα Τάρταρα, ανέλαβε την εξουσία του κόσμου. Παντρεύτηκε την Ρέα που ήταν αδερφή του και μαζί έφεραν στο κόσμο αρκετά παιδιά (Ήρα, Δήμητρα, Εστία, Ποσειδώνας, Πλούτωνας και Δίας) που αργότερα έγιναν Ολύμπιοι Θεοί. Επειδή όμως ο Κρόνος φοβόταν την κατάρα / χρησμό του πατέρα του ότι θα πάθει από ένα παιδί του ό,τι τού έκανε ο ίδιος, έπραξε όπως κι ο Ουρανός. Μόνο που ο Κρόνος δεν φυλάκιζε τα παιδιά του στα Τάρταρα αλλά τα κατάπινε. Φυσικά όπως είδαμε στο κείμενο του περασμένου μήνα για τον Δία ο χρησμός επιβεβαιώθηκε και τελικά ήταν ο Δίας που τον ανάγκασε να ξεράσει τα παιδιά του και να του παραδώσει την εξουσία. Αυτό που ίσως αξίζει περισσότερο να κρατήσουμε από τον μύθο αυτό είναι ο φόβος που μας κάνει να καταπίνουμε την δημιουργικότητα μας, η ματαιότητα της προσπάθειας να αποφύγουμε αυτό που μας απειλεί αντί να το αντιμετωπίσουμε ευθέως και η αγωνία μας να διατηρήσουμε τα κεκτημένα αντί να δεχτούμε ότι στα πάντα πρέπει να υπάρχει εξέλιξη και διάδοχη κατάσταση. Όσο περισσότερο αντιστεκόμαστε στη φυσική ροή των πραγμάτων, με τόσο πιο βίαιο τρόπο θα έρθει η αλλαγή. Όπως είπαμε και παραπάνω ο Κρόνος καθόριζε τα όρια του ηλιακού μας συστήματος μέχρι και την εποχή της Αναγέννησης αφού ήταν ο πιο απομακρυσμένος γνωστός πλανήτης. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό και με τον μύθο του σκληρόκαρδου πατέρα, έχουν συνδέσει τον Κρόνο με τους περιορισμούς που βιώνουμε στη ζωή μας. Ωστόσο ο Κρόνος είναι απλά το απαραίτητο αντίβαρο του Δία. Οι δύο αυτοί πλανήτες, οι μεγαλύτεροι του ηλιακού μας συστήματος, που στέκονται ανάμεσα στους μακρινούς, αόρατους πλανήτες της νέας εποχής και στους κοντινούς που περιστρέφονται κοντά στη γη, έχουν σαν αποστολή να συνδέσουν το μικρό μας εγώ με το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο διευρύνοντας τα στενά του όρια. Έτσι θεωρούνται οι Δάσκαλοι που θα μας μάθουν τους κανόνες της κοινωνίας και θα μας εντάξουν σ’ αυτήν εξερευνώντας τα όρια της και δίνοντας μας την κοινωνική θέση που μας αρμόζει. Φυσικά όπως στη μυθολογία, Δίας και Κρόνος ήρθαν σε σύγκρουση, έτσι και η λειτουργία των δύο αυτών πλανητών είναι ανταγωνιστική ή στην ιδανική περίπτωση συμπληρωματική. Ο Δίας αγαπάει το ρίσκο και διδάσκει μέσα από τον πειραματισμό ενώ ο Κρόνος προτιμάει την σιγουριά και διδάσκει μέσα από την εμπειρία. Και τα δύο χρειάζονται αρκεί να μπορέσουμε να συνθέσουμε τις διαφορετικές ενέργειες. Τα δώρα που μας φέρνει ο Κρόνος είναι πειθαρχία, ωριμότητα και προσγείωση στην πραγματικότητα. Συχνά κανένα από αυτά δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλή ίσως γιατί δεν θέλουμε να παραδεχτούμε ότι χωρίς συστηματική εργασία και θέσπιση κάποιων κανόνων, καμιά σοβαρή πρόοδος δεν μπορεί να επιτευχθεί. Χωρίς ωριμότητα οι δυνατότητες της προσωπικότητας μας δεν θα αναπτυχθούν ποτέ και αν δεν πατήσουμε στέρεα στη γη ποτέ δεν θα μπορέσουμε να πετάξουμε ψηλά. Είναι αλήθεια ότι ο Κρόνος είναι αυστηρός, όπως ήταν οι δάσκαλοι του παλιού καιρού, ίσως επειδή ο Κρόνος είναι ο κύριος του χρόνου και ο χρόνος είναι αμείλικτος απέναντι σε όλους. Έτσι στην παραδοσιακή αστρολογία απέκτησε το καθόλου ζηλευτό προσωνύμιο του «μεγάλου κακεργέτη» (great malefic) και σήμερα ακόμα πολλοί που ασχολούνται με την αστρολογία αντιμετωπίζουν το Κρόνο με φόβο ψάχνοντας τη θέση του στο ωροσκόπιο για να δουν που θα έχουν εμπόδια, θα πονέσουν πιο πολύ κλπ. Έτσι καταλήγουμε στον στρουθοκαμηλισμό προτιμώντας να αποφύγουμε τα προβλήματα μας αντί να τα διορθώσουμε και ακόμα χειρότερα κατηγορούμε αυτόν που μας φέρνει αντιμέτωπους με τις αδυναμίες μας αντί να τον ευχαριστήσουμε που μας δίνει έτσι την ευκαιρία της βελτίωσης. Ίσως ο άνθρωπος να προτιμάει τον τυχοδιωκτισμό από την συστηματική και επίμονη προσπάθεια ή την ανεμελιά της παιδικότητας από τις ευθύνες της ωριμότητας αλλά σε κάθε περίπτωση το ζητούμενο είναι να προχωρήσουμε μπροστά και αυτό θα γίνει μόνο αν αναλάβουμε τις ευθύνες μας και δουλέψουμε συνειδητά γι’ αυτό. Ο Κρόνος χρειάζεται κάτι λιγότερο από 30 χρόνια για να ολοκληρώσει μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον ζωδιακό. Κάθε 29-30 χρόνια λοιπόν ο Κρόνος επιστρέφει στην γενέθλια θέση του και σε μια ζωή κανονικής διάρκειας αντιστοιχούν τρεις τέτοιες επιστροφές. Αυτοί οι τρεις κύκλοι του Κρόνου γύρω από το ωροσκόπιο μας σηματοδοτούν και τους μεγάλους κύκλους της ανάπτυξης της προσωπικότητας μας σε σχέση με την κοινωνία, ενώ οι αντίστοιχες ηλικίες των περίπου 30 και 60 είναι τα σημεία καμπής αυτής της σχέσης. Αν δεν διστάσουμε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και δουλέψουμε συνειδητά δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και μπορούμε να ελπίζουμε στην ανταμοιβή του Κρόνου. Άλλωστε παρά το μέγεθος του (είναι 95 φορές μεγαλύτερος από τη γη) έχει κυρίως αέριες μάζες και είναι τόσο ελαφρύς που λέγετε ότι θα μπορούσε να επιπλεύσει πάνω σ’ έναν ωκεανό της γης. Καλό θα ήταν να το θυμόμαστε αυτό όταν τα προβλήματα της ζωής, μας φαίνονται βαριά κι ασήκωτα. Στην πολιτική αστρολογία ο Κρόνος συμβολίζει, περισσότερο από κάθε άλλο πλανήτη, το κράτος και τα ιδρύματα του. Είναι η παράδοση, η εξουσία και η οργάνωση του κράτους που διαχωρίζει την τάξη από το χάος. Συνεπώς περιλαμβάνεται η αστυνομία, η νομοθεσία αλλά και η στάση του έθνους απέναντι στο νόμο, στην ιεραρχία και στις δοκιμασμένες πρακτικές. Ο Κρόνος αντιπροσωπεύει τις συντηρητικές ομάδες της κοινωνίας, τις αντιδραστικές δυνάμεις και την αντίσταση στην αλλαγή. Μελετώντας τον Κρόνο μπορούμε να δούμε πόση ελευθερία επιτρέπει η κοινωνία στα μέλη της. Για να δούμε τώρα το ωροσκόπιο της Ελλάδας , ο Κρόνος βρίσκεται στον Λέοντα, τον τέταρτο οίκο και κινείται σε ανάδρομη πορεία. Είχαμε μιλήσει αναλυτικά σχετικά με την ανάδρομη κίνηση των εσωτερικών πλανητών, Ερμή και Αφροδίτη. Στους εξωτερικούς πλανήτες, που περιστρέφονται έξω από την τροχιά της γης, τα πράγματα είναι πιο απλά αφού ο καθένας τους φαίνεται να κινείται ανάδρομα όταν έρχεται σε θέση τέτοια ώστε η γη να βρίσκεται ανάμεσα στον Ήλιο και τον πλανήτη. Δηλαδή η ανάδρομη κίνηση συμβαίνει όταν ο Ήλιος που, πάντα με την γεωκεντρική αντίληψη του κόσμου, κινείται πιο γρήγορα από τους πλανήτες αυτούς, πλησιάζει, σχηματίζει ή απομακρύνεται από όψη αντίθεσης σε σχέση με αυτούς. Σαν αποτέλεσμα όλοι αυτοί οι πλανήτες κινούνται ανάδρομα αρκετούς μήνες κάθε χρόνο. Στη περίπτωση του Κρόνου αυτό το ετήσιο διάστημα της ανάδρομης κίνησης είναι 4-5 μήνες. Για να ερμηνεύσουμε λοιπόν την ανάδρομη πορεία το πρώτο στοιχείο είναι η εσωτερίκευση που υποδηλώνει η προς τα πίσω κίνηση. Γενικά ένας ανάδρομος πλανήτης δείχνει ιδιότητες που δεν είναι ακόμα αρκετά ώριμες ώστε να ενσωματωθούν στην προσωπικότητα του ανθρώπου και να εκδηλωθούν εξωτερικά, γι΄ αυτό δουλεύονται ακόμα εσωτερικά. Το δεύτερο στοιχείο είναι η αντίθεση ως προς τον Ήλιο (συνειδητότητα) που δείχνει μια κατ’ αρχήν σύγκρουση των ιδιοτήτων του πλανήτη με τον πυρήνα της προσωπικότητας που συμβολίζει ο Ήλιος. Τέλος βέβαια θα πρέπει να δούμε τι αντιπροσωπεύει ο κάθε πλανήτης. Στην περίπτωση του Κρόνου η ανάδρομη κίνηση δείχνει κάποια αδυναμία αποτελεσματικής συμμετοχής στην οργανωμένη κοινωνία κι ένα αποτράβηγμα από τα κοινά. Υπάρχει έμφυτη μελαγχολία, τάση παρατήρησης αντί δράσης και μια παιδικότητα που διαρκεί πολύ μετά την ενηλικίωση αφού η ολοκλήρωση της προσωπικότητας καθυστερεί. Αποτέλεσμα αυτής της έμφυτης παιδικότητας είναι η ανάγκη επιβεβαίωσης από τους άλλους και ο αντίστοιχος φόβος της απόρριψης. Αυτή η ανασφάλεια σπρώχνει τους ανθρώπους με ανάδρομο Κρόνο να υψώσουν τείχη προστασίας γύρω τους και να μην αφήνουν κανέναν να μπει, αρνούμενοι έτσι την οικειότητα με τους άλλους. Επίσης έχουν μεγάλες αντοχές και μια τάση να αναλαμβάνουν ευθύνες που δεν τους ανήκουν, έχοντας σαν αποτέλεσμα αισθήματα ενοχής που θα πρέπει να ξεπεράσουν. Παράλληλα με τα παραπάνω μπορεί να εκδηλωθεί κι ένας τυχοδιωκτισμός αφού ο άνθρωπος νοιώθει να μην ανήκει πουθενά και συνεπώς έχει πολύ χαλαρούς δεσμούς για να τον κρατήσουν κάπου. Ο Λέοντας είναι το σταθερό ζώδιο της Φωτιάς με κυβερνήτη τον Ήλιο. Το στοιχείο της Φωτιάς και μάλιστα κάτω από την επίδραση του Ήλιου, δίνει ζωτικότητα και ενθουσιασμό που λόγω της σταθερής φύσης του ζωδίου έχει στέρεο προσανατολισμό και αναζητά την υλοποίηση συγκεκριμένων αποτελεσμάτων. Η λάμψη του Ήλιου δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη και αντίστοιχα ένας πλανήτης στο Λέοντα έχει ανάγκη την αναγνώριση. Αυτό δεν είναι κακό, αρκεί να προσπαθεί να κερδίσει αυτήν την αναγνώριση και όχι να την απαιτεί. Το ζώδιο αυτό βρίσκεται στο πρώτο μισό του ζωδιακού όπου χτίζεται η ατομική προσωπικότητα που τώρα αρχίζει να προσδιορίζεται ως προς τους άλλους και αναζητάει τρόπους έκφρασης. Είναι λογικό να λειτουργεί ατομικά αφού η κοινωνική συνείδηση είναι ακόμα αδύναμη. Στην πραγματικότητα είναι ακριβώς αυτή η κοινωνική ανασφάλεια που κάνει τον Λέοντα να το παρακάνει στις εκδηλώσεις του. Αν θέλει να γίνει ηγέτης μιας ομάδας είναι επειδή δεν μπορεί να λειτουργήσει σαν μέλος της. Αν και οι Λέοντες συχνά λειτουργούν ατομικά, έχουν ανάγκη την αποδοχή, αν όχι το χειροκρότημα, των άλλων. Έτσι αποκτούν και αυτοί κάποιον κοινωνικό ρόλο κάτι πολύ σημαντικό αφού η ανολοκλήρωτη προσωπικότητα τους ψάχνει να βρει διεξόδους στην κοινωνία για να αναπτυχθεί. Αυτή είναι η ανάγκη που έχουν οι Λέοντες και τα εφόδια τους είναι η δημιουργικότητα, η αισιοδοξία και ίσως κάποιο χάρισμα. Η παγίδα για το ζώδιο αυτό είναι βέβαια η ματαιοδοξία, η περηφάνια και η αδυναμία να δεχτούν κριτική. Το πεδίο όπου μπορούν να εκφραστούν όλα τα παραπάνω είναι ο χώρος της τέχνης. Η ιδιότητα του καλλιτέχνη ενσωματώνει τον ατομισμό, την ανάγκη για απομόνωση ώστε να υπάρξει δημιουργία αλλά και τον εντυπωσιασμό των άλλων. Έτσι συχνά συναντούμε καλλιτέχνες με έμφαση στο ζώδιο του Λέοντα. Για τον 4^ο οίκο είχαμε μιλήσει όταν μελετούσαμε τον Ήλιο αφού είναι ο κυβερνήτης του οίκου αυτού. Ας επαναλάβουμε εδώ ότι στην πολιτική αστρολογία ο οίκος αυτός συμβολίζει τη γη και τη γεωργία (ασφάλεια), τις παραδόσεις του έθνους (ρίζες) καθώς επίσης τους κοινούς ανθρώπους αλλά και το αντιπολιτευόμενο κόμμα (αντίθεση με τον δέκατο οίκο). Αξίζει όμως να μιλήσουμε και για τον 9^ο οίκο που, στο ωροσκόπιο της Ελλάδας, κυβερνάει ο Κρόνος αφού ο Αιγόκερως βρίσκεται στην ακμή του. Ο οίκος αυτός βρίσκεται στη δυτική πλευρά του μεσουρανήματος (MC) και στο τέλος του τρίτου τεταρτημορίου ενός αστρολογικού χάρτη, όπου ο άνθρωπος αφού έχει υποστεί την επώδυνη μεταμόρφωση του 8^ου οίκου, τώρα διευρύνει την αντίληψη του όντας πλέον κοινωνικό ον. Έτσι ο 9^ος οίκος έχει συνδεθεί με όλες εκείνες του λειτουργίες που βοηθάνε τον άνθρωπο να αναζητήσει τα όρια του κόσμου αυτού. Αυτό ισχύει σε γεωγραφικό επίπεδο και αφορά τα μακρινά ταξίδια και τα αντίστοιχα μέσα μεταφοράς, αλλά και σε πνευματικό επίπεδο όπου ο οίκος αυτός σχετίζεται με την θρησκεία και την φιλοσοφία. Επίσης στο επίπεδο της γνώσης είναι ο οίκος της ανώτερης εκπαίδευσης. Αντίστοιχα η βασική εκπαίδευση, τα κοντινά ταξίδια και ο σχετικά στενός κύκλος των γνωστών είναι θέματα του αντιδιαμετρικού 3^ου οίκου, όπως έχουμε ήδη δει. Στην πολιτική αστρολογία ο 9^ος οίκος συμβολίζει τις σχέσεις με άλλες χώρες και τα μέσα επικοινωνίας μαζί τους. Επίσης δείχνει την φιλοσοφία, την θρησκεία και την ανώτερη εκπαίδευση του κράτους σαν περιοχές διεύρυνσης της γνώσης και του πνεύματος. Τέλος η νομοθεσία και τα νομοθετικά σώματα είναι μέρος του οίκου αυτού σαν αντιπροσωπευτικά των κοινά αποδεκτών αξιών της κοινωνίας. Συνοψίζοντας λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι η παρουσία του Κρόνου στον 4^ο οίκο του ωροσκοπίου της Ελλάδας είναι ενδεικτική της βαθιάς επίδρασης που ασκεί η παράδοση και γενικότερα η κληρονομιά των προγόνων στην μορφοποίηση του κράτους αυτού. Βέβαια όσο κι αν αυτή η κληρονομιά αποτελεί ευλογία και στήριγμα για να υψώσει το νέο κράτος το ανάστημα του, συχνά μπορεί να αισθανόμαστε βαρύ το φορτίο της και να δυσκολευόμαστε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις της. Έτσι αυξάνεται η ανασφάλεια αφού βλέπουμε ότι δεν μπορούμε να σταθούμε στο ύψος των προγόνων μας και ίσως ασφυκτιούμε κάτω από το βάρος μιας τέτοιας παράδοσης. Παράλληλα ο Κρόνος κινείται ανάδρομα και μάλιστα στην περίπτωση μας σχηματίζει αντίθεση με τον Ήλιο. Θα μιλήσουμε αργότερα για τις όψεις του ωροσκοπίου αλλά μπορούμε τώρα να πούμε ότι η θέση αυτή του Κρόνου δείχνει την ανωριμότητα του νέου κράτους που προτιμάει να μένει «στη γωνιά του» παρά να συνεργάζεται με τα άλλα κράτη σαν «ίσος προς ίσον». Βέβαια παρόλο που θέλουμε να διατηρήσουμε τη διαφορετικότητα μας, ζητάμε την επικρότηση των άλλων. Είπαμε ότι ένας πλανήτης στο ζώδιο του Λέοντα έχει ανάγκη το θαυμασμό των άλλων και διαθέτει άφθονη δημιουργικότητα για να τα καταφέρει. Συχνά μάλιστα καταφεύγει στην υπερβολή προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του. Έτσι ο τρόπος με τον οποίο προσπαθούμε να συνυπάρξουμε με τα άλλα κράτη είναι με το να κρατάμε τις αποστάσεις, υπερήφανοι για την διαφορετικότητα μας, ίσως με κάποιο αίσθημα ανωτερότητας και προσπαθώντας να αποδείξουμε αυτή την ανωτερότητα κυρίως μέσα από τους χώρους της τέχνης και του πνεύματος. Ας θυμηθούμε εδώ ότι ο Κρόνος κυβερνάει τον 9^ο οίκο του ωροσκοπίου της Ελλάδας, οπότε ενώ βρίσκεται βαθιά μέσα στην παράδοση του κράτους εκφράζεται άνετα στο χώρο της ανώτερης γνώσης και του πνεύματος. Η αντίθεση όμως μεταξύ Κρόνου και Ήλιου στον 4^ο και 10^ο οίκο αντίστοιχα τονίζει πολύ τον άξονα IC– MC. Έχουμε πει ότι ο 10^ος οίκος συμβολίζει τους κυβερνώντες ενώ ο 4^ος οίκος το αντιπολιτευόμενο κόμμα και τον απλό λαό. Η αντίθεση αυτή είναι αντιπροσωπευτική της μόνιμης έλλειψης ικανοποίησης που έχουμε από τους κυβερνώντες, της δυσκολίας των κομμάτων μας να έχουν κοινή γραμμή τουλάχιστον στα σημαντικά θέματα αλλά και των συχνά βίαιων συγκρούσεων σαν αποτέλεσμα των παραπάνω. Βέβαια ο Κρόνος βρίσκεται στο ζώδιο του Ήλιου που κατά συνέπεια έχει το «πάνω χέρι» κι έτσι οι κυβερνώντες έχουν το πλεονέκτημα. Ωστόσο κάθε 30 περίπου χρόνια που ο Κρόνος περνάει από τη γενέθλια θέση του στο ζώδιο του Λέοντα, η σύγκρουση αυτή έρχεται στην επιφάνεια και οι αντιθέσεις τονίζονται. Θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε περισσότερο πάνω στο θέμα αυτό όταν θα μελετήσουμε την ιστορία της νεώτερης Ελλάδας μέσα από τις διελεύσεις των πλανητών. Προς το παρόν ας θυμηθούμε ότι η επόμενη επιστροφή του Κρόνου θα γίνει το 2007 αφού ήδη βρίσκεται στο ζώδιο του Λέοντα. Όπως είπαμε στο άρθρο αστρολογίας του περασμένου μήνα, οι πλανήτες Κρόνος και Δίας πρέπει να εξετάζονται μαζί αφού αποτελούν τις αντίθετες δυνάμεις που δίνουν κοινωνική υπόσταση στην ατομική προσωπικότητα. Ο εικοσαετής κύκλος των δύο αυτών πλανητών είχε ξεκινήσει το 1821 με τη σύνοδο τους στο ζώδιο του Κριού λίγους μήνες μετά την κήρυξη της επανάστασης. Στο ζώδιο αυτό ο Κρόνος βρίσκεται σε αδυναμία ενώ ο Δίας κυριολεκτικά στο στοιχείο του (αυτό της Φωτιάς). Για το ξεκίνημα λοιπόν της προσπάθειας για ανεξαρτησία χρειαζόταν η αστείρευτη ενέργεια και η αγάπη για ρίσκο του Δία καθώς και ο παρορμητισμός του Κριού, ενώ η τάση του Κρόνου για ασφάλεια και σιγουριά μπήκε στο περιθώριο. Κατά την ημερομηνία που εξετάζουμε, 3 Φεβρουαρίου 1930, όπου οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής αναγνώρισαν το νέο ελληνικό κράτος, ο Δίας βρισκόταν σε πτώση στο ζώδιο του Αιγόκερου κάτω από την κυριαρχία του Κρόνου. Προκειμένου λοιπόν να υπάρξει η αναγνώριση στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο και κάποια χειροπιαστά αποτελέσματα έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα στην ενέργεια του Κρόνου. Βέβαια ο κύκλος είναι ακόμα στο πρώτο μισό του όπου το νέο κράτος ακόμα αναζητά τον εαυτό του προσπαθώντας να αναπτυχθεί και να αφήσει πίσω του το παρελθόν. Έτσι εσωτερικά υπήρχε ακόμα αναβρασμός και μαζί με τον Δία που βρισκόταν σε πτώση, πολλοί από τους επαναστάτες οπλαρχηγούς είχαν μπει στο περιθώριο από την κυβέρνηση Καποδίστρια με αποτέλεσμα ουσιαστικά έναν εμφύλιο πόλεμο. Οι δύο πλανήτες σχημάτισαν αντίθεση το 1932, λίγο μήνες μετά τη δολοφονία Καποδίστρια και ένα χρόνο πριν την έλευση του Όθωνα και την ίδρυση του βασιλείου της Ελλάδας. Τέλος ο κύκλος έκλεισε το 1842 με την σύνοδο των δύο πλανητών στο ζώδιο του Αιγόκερου (κυριαρχία του Κρόνου). Το κράτος ήταν ακόμα σε αναβρασμό που οδήγησε ένα χρόνο μετά στο κίνημα της 3^ης Σεπτεμβρίου και έδωσε το πρώτο σύνταγμα του νέου ελληνικού κράτους. Εδώ μπορούμε να δούμε την επίδραση των ζωδίων. Η σύνοδος του 1821 στον Κριό σηματοδότησε την επανάσταση, η σύνοδος του 1842 στον Αιγόκερω έφερε το νέο πολίτευμα της συνταγματικής βασιλείας. Βέβαια για ανάλυση ιστορικών γεγονότων δεν αρκεί η μελέτη δύο πλανητών ξεχωριστά. Όπως είπαμε παραπάνω θα μελετήσουμε αργότερα την ιστορία της νεότερης Ελλάδας σε σχέση με τις διελεύσεις των πλανητών. Αρκετά όμως ως εδώ, τον επόμενο μήνα θα μπούμε στη ζώνη των αόρατων με γυμνό μάτι πλανητών μελετώντας τον Ουρανό, μυθολογικό πατέρα του Κρόνου. Δημήτρης Αντωνιάδης Νοέμβριος 2005 Αρχική Σελίδα | Αστρολογία | Σύμβολα Sabian | Ταρό | Συχνές Ερωτήσεις | Χρήσιμα Links | Επικοινωνία |

Ωροσκόπιο της Ελλάδας - Ο Κρόνος