Ο Διάβολος

Περιγραφή της Κάρτας

Συνεχίζοντας το ταξίδι στους Θριάμβους του Ταρό, ή αλλιώς στη μεγάλη αρκάνα, ο ήρωας μας φτάνει στη δέκατη πέμπτη (XV) κάρτα που δεν είναι άλλη από τη κάρτα του Διαβόλου. Βλέπουμε λοιπόν μια τραγόμορφη φιγούρα με κεφάλι που περικλείεται από μια ανάποδη πεντάλφα και κέρατα. Στο δεξί ανθρώπινο χέρι του υπάρχει μια φωτεινή τρύπα ενώ στο αριστερό, με παλάμη πουλιού, κρατάει ανάποδα ένα σπαθί. Η αντιστοίχιση του Διαβόλου με τη μορφή του τράγου προέρχεται από την αρχαία καταγωγή του που φτάνει στο Πάνα, το θεό της φύσης, της αναγέννησης και της ζωώδους σεξουαλικότητας. Επίσης η κάρτα του Διαβόλου έχει αντιστοιχηθεί με το ζώδιο του Αιγόκερου (το σύμβολό του φαίνεται στο μαύρο κύκλο στο κέντρο της κάρτας). Εκτός από αυτά όμως, ο Διάβολος γίνεται συχνά ο αποδιοπομπαίος τράγος που του φορτώνουμε τις δικές μας αδυναμίες. Όσο για τα κέρατα, απαραίτητο αξεσουάρ του τράγου όπως και του Διαβόλου, είναι στριφογυριστά για να δείξουν τη διαπεραστική ενέργεια της κάρτας αυτής και είναι χρυσά δείχνοντας την αξία και τη θεϊκή καταγωγή αυτής της ενέργειας. Η ανάποδη πεντάλφα είναι σύμβολο που σχετικά πρόσφατα έχει συσχετιστεί με σατανιστές, μαύρη μαγεία κλπ, συσχετισμός που ακολουθείται από το Tarot of the Spirit από το οποίο διαλέξαμε τη κάρτα του Διαβόλου. Η λογική του συσχετισμού αυτού στηρίζεται στο ότι η όρθια πεντάλφα συμβολίζει τον άνθρωπο με το κεφάλι ψηλά, τα δυο πόδια κάτω και τα δυο χέρια απλωμένα, οπότε η ανάποδη πεντάλφα τοποθετεί τη λογική (κεφάλι) κάτω από την ύλη (πόδια και χέρια) όπως επίσης και κάτω από τα σεξουαλικά όργανα. Δείχνει δηλαδή τον άνθρωπο που κυβερνιέται από την απληστία για υλικά αγαθά και τα ζωώδη ένστικτα. Η Διάβολος έχει ένα μάτι στη θέση που είναι γνωστή σαν «τρίτο μάτι» κάτι που ίσως οφείλεται στην αντιστοίχιση της κάρτας αυτής με το εβραϊκό γράμμα «αγίν» που σημαίνει «μάτι». Το γράμμα αυτό επίσης φαίνεται στο μαύρο κύκλο της κάρτας. Εφοδιασμένος μ’ ένα τέτοιο μάτι σίγουρα μπορεί να δει πράγματα που εμείς δεν βλέπουμε, ωστόσο η ακτινοβολία του δεν προέρχεται από το μάτι αυτό αλλά όπως είπαμε από τα κέρατα και από το δεξί του χέρι, δείχνοντας ότι η δύναμη του στηρίζεται στην ύλη και τη σεξουαλική ενέργεια. Τα διαφορετικά χέρια δείχνουν τη δισυπόστατη φύση του κάτι που φαίνεται κι από τους κύκλους στο στήθος του που θέλουν να μας δείξουν και τη θηλυκή πλευρά του. Τα φτερά της νυχτερίδας μας θυμίζουν την εικόνα του έκπτωτου αγγέλου αλλά και την αγάπη του για το σκοτάδι ή αλλιώς τη δράση μακριά από το φως της επίγνωσης. Τέλος το σπαθί που κρατάει προς τα κάτω στο αριστερό, ασυνείδητο χέρι με τη παλάμη του πουλιού δεν αποτελεί καμιά απειλή και είναι αμφίβολο αν μπορεί να χρησιμοποιήσει το όπλο αυτό όπως του αρμόζει. Η σωστή χρήση του σπαθιού απαιτεί συνειδητή προσπάθεια και ξεκάθαρη λογική, χαρακτηριστικά που φαίνεται να απουσιάζουν από τη κάρτα, η οποία σκόπιμα δείχνει σύγχυση και μπέρδεμα. Συνολικά η μορφή του Διαβόλου δεν προκαλεί κάποιο ιδιαίτερο φόβο, δεν είναι δηλαδή αυτό που θα λέγαμε τρομακτική. Αλλοπρόσαλλη μορφή θα ήταν καλύτερος χαρακτηρισμός αφού με το συνοθύλευμα σχημάτων και χρωμάτων μοιάζει με κυβιστικό πίνακα. Αυτό βέβαια δεν είναι τυχαίο αφού σκοπός του Διαβόλου δεν είναι να μας τρομάξει αφού τότε εύκολα θα τον απορρίπταμε. Σκοπός του είναι να μας βάλει σε πειρασμό, να μας ξεγελάσει ώστε τελικά να δεθούμε με τις αλυσίδες του όπως συμβαίνει με τους δυο μικρούς ανθρώπους που φαίνονται στη κάρτα. Το μέγεθος τους είναι επίτηδες μικρό για να δείξει την απουσία ανάπτυξης όσο μένουν προσκολλημένοι στα δεσμά της ύλης και της ενστικτώδους φύσης τους ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι οι αλυσίδες τους είναι πολύ χαλαρές και εύκολα θα μπορούσαν να ελευθερωθούν. Ωστόσο δεν φαίνεται να κάνουν καμιά τέτοια προσπάθεια αφού στέκονται σαν υπνωτισμένοι. Προφανώς δεν έχουν επίγνωση της θέσης τους και εξαιτίας αυτής της άγνοιας μένουν σκλαβωμένοι αφήνοντας το Διάβολο να τους ελέγχει σαν μαριονέτες. Οι άνθρωποι αυτοί είναι άντρας και γυναίκα σε χρώματα χρυσό και ασημί αντίστοιχα για να δειχθεί ότι ο Διάβολος αν βρει ευκαιρία μπορεί να κυριαρχήσει στη συνειδητή όπως και στην ασυνείδητη φύση μας. Συμβολισμός Με τη κάρτα του Διαβόλου ξεκινάει η τρίτη και τελευταία επτάδα της μεγάλης αρκάνας, ή αλλιώς το τελευταίο στάδιο που έχει να διανύσει ο άνθρωπος που αναζητά την ολοκλήρωση. Φυσικά δεν περιμέναμε αυτό το στάδιο να είναι εύκολο, ωστόσο, μετά απ’ όσες δοκιμασίες πέρασε μέχρι τώρα ο ήρωας μας, θα περιμέναμε ίσως μια πιο ευχάριστη συνάντηση. Σε κάθε περίπτωση για να τοποθετηθεί αυτή η κάρτα στην αρχή της επτάδας, σίγουρα θα έχει κάποια πολύ σημαντική ενέργεια που πρέπει να ενσωματώσει ο ήρωας μας για συνεχίσει το ταξίδι του. Για να βρούμε ποια είναι η ενέργεια αυτή, ας προσπαθήσουμε να τη συγκρίνουμε με τις κάρτες που ξεκίνησαν τις προηγούμενες επτάδες. Καταρχήν λοιπόν ο Μάγος κράταγε ένα ραβδί στο υψωμένο αριστερό χέρι ενώ ο Διάβολος κρατάει κάπως άτσαλα στο ίδιο χέρι ένα σπαθί. Και για τους δύο λοιπόν το όργανο της δράσης λειτουργεί από την ασυνείδητη πλευρά τους, ωστόσο ο Μάγος φαίνεται να έχει πολύ μεγαλύτερη επιδεξιότητα στο χειρισμό του ενώ στη περίπτωση του Διαβόλου ο αδέξιος χειρισμός του σπαθιού μάλλον δείχνει την αδυναμία για καθαρή σκέψη και ξεκάθαρη λογική. Ο Μάγος φοράει ένα καπέλο με τοσχήμα του απείρου ενώ ο Διάβολος έχει στο κεφάλι τα κέρατα της ζωικής ενέργειας και σεξουαλικότητας. Ο Μάγος φαίνεται να μας κοιτάζει κατά πρόσωπο και να λειτουργεί στο φως της μέρας, ενώ ο Διάβολος προτιμάει το σκοτάδι και δρα πίσω από τις πλάτες των θυμάτων του. Ο Μάγος πατάει πάνω στη γη ενώ ο Διάβολος στέκεται πάνω από το επίπεδο της γης, θέτοντας τον εαυτό του πάνω από το δικό μας επίπεδο. Και οι δύο είναι ικανοί να μας ξεγελάσουν αλλά ο Μάγος αντιπροσωπεύει τη δύναμη του δημιουργού που δρα πάνω στην ύλη μετασχηματίζοντας τη, ενώ ο Διάβολος προσπαθεί να μας κάνει να πιστέψουμε ότι η ύλη είναι το μόνο που υπάρχει. Για να το καταφέρει στοχεύει στην ενστικτώδη φύση μας που ρέπει προς την απληστία και την εύκολη απόλαυση. Σε σχέση με τη κάρτα της Δικαιοσύνης είναι βέβαια εμφανής η διαφορά στο κράτημα του σπαθιού, αφού η Δικαιοσύνη το κρατάει με σιγουριά στο δεξί χέρι της συνειδητής δράσης δείχνοντας προς τον ουρανό ενώ ο Διάβολος το κρατάει αδέξια στο αριστερό χέρι δείχνοντας προς τη γη. Το σπαθί της Δικαιοσύνης φαντάζει πολύ πιο απειλητικό αλλά στη κάρτα αυτή είναι σημαντικό να υπάρχει ορθή και ξεκάθαρη κρίση ενώ ο Διάβολος όπως είπαμε δεν προσπαθεί να μας απειλήσει, γιατί τότε θα αντιλαμβανόμασταν το κίνδυνο αλλά αντίθετα προσπαθεί να μας ξεγελάσει κάνοντας μας να πιστέψουμε ότι είναι ακίνδυνος. Για να ολοκληρώσουμε τις συγκρίσεις θα πρέπει να δούμε τη κάρτα αυτή κι σε σχέση με τον Ιεροφάντη, συμμετρική κάρτα ως προς το κέντρο των Ταρό. Κατ’ αρχήν λοιπό ο Ιεροφάντης κοίταγε τους δυο κληρικούς κατά πρόσωπο ενώ ο Διάβολος όπως είδαμε δρα πίσω από τη πλάτη των θυμάτων του. Στο δεξί χέρι του Ιεροφάντη τα τρία δάχτυλα είναι κλειστά για να δείξει ότι υπάρχουν πράγματα κρυμμένα από τις εξωτερικές αισθήσεις του ανθρώπου. Αντίθετα στο δεξί χέρι του Διαβόλου όλα τα δάχτυλα είναι ανοιχτά, θέλοντας να μας κάνει να πιστέψουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα πέρα από τον κόσμο που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας. Έχοντας δει τις αντιθέσεις του Διαβόλου με τις προηγούμενες κάρτες, εύκολα μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η κάρτα αυτή αποτελεί το αντίθετο ή αλλιώς τη σκιά των προηγούμενων. Σε πολυθεϊστικές θρησκείες, όπως αυτή των αρχαίων ελλήνων, οι θεοί συχνά ενσωματώνουν καλές και κακές ιδιότητες ταυτόχρονα. Αντίθετα σε μονοθεϊστικές θρησκείες, όπως ο χριστιανισμός, υπάρχει η έννοια του απόλυτου καλού και κατά συνέπεια του απόλυτου κακού. Τον ρόλο αυτό του αποδιοπομπαίου τράγου που μαζεύει όλα τα στραβά και ανάποδα καλείται να παίξει ο Διάβολος, και αυτό γίνεται φανερό απ’ όσα έχουμε πει μέχρι τώρα για τη κάρτα αυτή, ωστόσο αυτό που δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα είναι τι έχει να κερδίσει ο ήρωας μας από μια τέτοια συνάντηση. Είναι πράγματι δύσκολο να βρει κάποιος αξία σε μια φιγούρα σαν αυτή του Διαβόλου, ωστόσο αν ο άνθρωπος δεν ενσωματώσει όλα αυτά που έχει κατά καιρούς αρνηθεί θεωρώντας τα άδικα, ανήθικα, επικίνδυνα κλπ, δεν θα μπορέσει να ολοκληρωθεί ποτέ. Μέχρι τώρα βάδιζε στο μονοπάτι του φωτός, που πρόσφερε προστασία αλλά και κάποιο περιορισμό ώστε να μην παραστρατήσει. Τώρα είναι η ώρα να αντιμετωπίσει τη σκιά του, όλα όσα είχε απορρίψει πριν, προκειμένου να συνεχίσει τη πορεία του, αλλά σκοπός του δεν είναι να παλέψει μαζί τους για να τα νικήσει. Αντίθετα πρέπει να δεχτεί κι αυτή τη πλευρά της ζωής, καλωσορίζοντας την, έχοντας όμως επίγνωση του κινδύνου η πορεία του να τερματιστεί άδοξα και να βρεθεί δεμένος με τις αλυσίδες, όπως τα φτωχά θύματα του Διαβόλου που βλέπουμε στη κάρτα. Έτσι θα πρέπει να ζήσει στο κόσμο της ύλης και των αισθήσεων χωρίς να προσκολληθεί σ’ αυτόν, να εκδηλώσει τα βαθύτερα ένστικτα του χωρίς να κυριαρχηθεί από αυτά, να ελευθερώσει τη σεξουαλική του ενέργεια χωρίς να ξοδευτεί στην αναζήτηση της ηδονής. Φυσικά ο πειρασμός είναι τεράστιος και αν ο ήρωας μας δεν είχε περάσει από τα προηγούμενα στάδια, κυρίως αν δεν είχε πάρει τα μαθήματα της Εγκράτειας, στη προηγούμενη κάρτα, δεν θα είχε καμιά πιθανότητα επιτυχίας. Τώρα όμως είναι σε θέση να χειριστεί τις πανίσχυρες και επικίνδυνες αυτές δυνάμεις που από την ηθική και τη θρησκεία χαρακτηρίζονται σαν απαγορευμένος καρπός. Όσο ο άνθρωπος αρνείται να φάει από τον καρπό αυτό, ζει προστατευμένος σε κάποιο είδος τεχνητού παραδείσου που δημιουργεί η άγνοια. Αν φάει από το καρπό αυτό είναι πολύ πιθανό να κυριαρχηθεί από τη γεύση του και να πέσει σε χειρότερη άγνοια ζώντας πλέον στη κόλαση του κόσμου των ενστίκτων, χωρίς ουσιαστική διαφορά από τα μέλη του ζωικού βασιλείου. Χρειάζεται πραγματικά η δύναμη ενός ήρωα για να μπορέσει να δεχτεί τα δώρα της ύλης και των ενστίκτων, παίρνοντας έτσι καινούργια ώθηση χωρίς όμως να αλλάξει πορεία. Στο Καββαλιστικό Δέντρο της Ζωής η κάρτα του Διαβόλου συνδέει την 6^η σφαίρα του Κάλλους & της αρμονίας με την 8^η σφαίρα της σφαίρα της Λάμψης. Είναι η τελευταία εκπόρευση από το κέντρο του Δέντρου προς το χαμηλότερο τρίγωνο ή αντίστροφα, ανεβαίνοντας στο Δέντρο, είναι η πρώτη φορά που αφήνουμε τον φυσικό μας κόσμο για να αναζητήσουμε κάτι ανώτερο. Οι κίνδυνοι που παραμονεύουν σ’ αυτή τη πρώτη προσπάθεια είναι βέβαια μεγάλοι, ενώ αυτό που καταρχήν αντικρίζει ο άνθρωπος είναι το απόλυτο σκοτάδι. Ο μεγάλος αντίπαλος που έχει να αντιμετωπίσει είναι η ψευδαίσθηση ότι τίποτα δεν υπάρχει πέρα από τον κόσμο της ύλης αλλά αν έχει την απαιτούμενη λογική και ειλικρίνεια θα μπορέσει να διασχίσει το μονοπάτι αυτό και να αρχίσει να βλέπει την αληθινή ουσία των πραγμάτων. Ερμηνεία Η κάρτα του Διαβόλου σε όρθια θέση δείχνει προσκόλληση στο κόσμο της ύλης και των ενστίκτων. Ο άνθρωπος αναζητά την ασφάλεια στη συλλογή υλικών αγαθών και στην ικανοποίηση των επιθυμιών του χωρίς να συνειδητοποιεί ότι γίνεται σκλάβος των αγαθών που κατέχει και των επιθυμιών που είναι πέρα από τον έλεγχο του. Νομίζει ότι αυτός είναι ο μόνος δρόμος που υπάρχει και βλέπει με καχυποψία οποιαδήποτε άλλη ιδέα που θα έθετε σε αμφισβήτηση τη σιγουριά που νοιώθει. Αντίθετα η κάρτα του Διαβόλου σε ανάποδη θέση δείχνει ότι πλέον ο άνθρωπος δεν ικανοποιείται από τη καθημερινότητα του και είναι έτοιμος να δεχτεί εναλλακτικές προτάσεις, αναζητώντας μια καλλίτερη ζωή. Βέβαια η κατάσταση του δεν είναι πιο ευχάριστη από προηγουμένως, ίσως μάλιστα ακριβώς το αντίθετο, αφού όταν κάποιος έχει τη πρόθεση να αφήσει το οικείο περιβάλλον του για κάτι άγνωστο συχνά νοιώθει δυσάρεστα αφού πλέον έχει επίγνωση της άσχημης θέσης του και επιθυμεί κάτι διαφορετικό που όμως είναι ακόμα αρκετά μακρινό. Πάντως με τη κάρτα στη θέση αυτή υπάρχουν πολύ περισσότερες δυνατότητες αφού η κατάσταση δεν έχει παγιωθεί. Δημήτρης Αντωνιάδης Φεβρουάριος 2007 Αρχική Σελίδα | Αστρολογία | Σύμβολα Sabian | Ταρό | Συχνές Ερωτήσεις | Χρήσιμα Links | Επικοινωνία |