Το Αστέρι
Περιγραφή της Κάρτας
Ο επόμενος σταθμός στο ταξίδι μας στους Θριάμβους
του Ταρό, ή αλλιώς στη μεγάλη αρκάνα, είναι το Αστέρι,
η δέκατη έβδομη (XVII) κάρτα, που δανειζόμαστε από
το ταρό του Waite. Σ’ αυτήν βλέπουμε μια γυμνή γυναίκα
γονατισμένη μπροστά σε μια λίμνη να ρίχνει νερό από
δυο κανάτες. Από πάνω της λάμπει ένα μεγάλο, λαμπερό
αστέρι ενώ υπάρχουν και επτά μικρότερα αστέρια σ’ ένα
φωτεινό ουρανό που σίγουρα δεν θυμίζει νύχτα. Η γυναίκα
είναι γυμνή γιατί δεν έχει τίποτα να κρύψει ή καλύτερα
δεν έχει τίποτα που να της προκαλεί ντροπή. Έτσι θυμίζει
αρχαία θεά αλλά και νεογέννητο. Πράγματι έχει συνδεθεί
με την θέα Αφροδίτη της ελληνορωμαϊκής μυθολογίας,
που στα αγάλματα συνήθως ήταν γυμνή ή αντίστοιχες
θεότητες άλλων πολιτισμών, αλλά επίσης δείχνει και
τον ξαναγεννημένο άνθρωπο μετά από τη θεϊκή παρέμβαση
στην προηγούμενη κάρτα του Πύργου. Σε κάθε περίπτωση
η γυναίκα αυτή δεν ανήκει στο συμβατικό κόσμο μας
και αυτό φαίνεται από το δεξί της πόδι που ακουμπάει
πάνω στο νερό χωρίς να βουλιάζει. Έτσι όπως κάθεται
χρησιμοποιεί το πόδι αυτό για να ισορροπήσει ενώ
στηρίζεται κυρίως πάνω στο αριστερό πόδι που γονατίζει
στο στέρεο έδαφος της γης. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι η ενστικτώδης (αριστερή) πλευρά της
είναι καλά γειωμένη ενώ κάνει συνειδητές προσπάθειες να ισορροπήσει πάνω στη ρευστή περιοχή
του ασυνειδήτου που συμβολίζει η νερό της λίμνης.
Οι δυο κανάτες που κρατάει είναι ίδιου χρώματος θέτοντας ένα τέρμα στο δυϊσμό που είχαμε
συναντήσει στις προηγούμενες κάρτες, όπου συχνά τα διαφορετικά χρώματα έδειχναν τα αντίθετα
που πρέπει να συνδεθούν. Η γυναίκα λοιπόν παίρνει νερό από τη λίμνη του ασυνειδήτου και με
το αριστερό χέρι το ρίχνει στη γη ενώ με το δεξί το επιστρέφει στη λίμνη. Η γη είναι ο υλικός κόσμος
των πέντε αισθήσεων, γι’ αυτό και το νερό χωρίζεται σε πέντε ρυάκια, με το έδαφος να μαλακώνει
με την προσθήκη του νερού και να γίνεται περισσότερο έφορο ώστε να βγάλει καρπό.
Έτσι και η υλική μας φύση αναζωογονείται έστω και με λίγες σταγόνες από τον πλούτο της ασυνείδητης
φύσης μας. Με το δεξί χέρι επιστρέφει το νερό στη λίμνη, μια διαδικασία που ίσως φαίνεται άσκοπη.
Ωστόσο το νερό που για λίγο αποχωρίζεται από τη λίμνη, εμπλουτίζεται όχι μόνο από τον αέρα,
με τον οποίο έρχεται σε επαφή, αλλά και από τη συνειδητή πρόθεση της γυναίκας.
Με την επιστροφή του στη λίμνη σχηματίζει ομόκεντρους κύκλους, ταράσσοντας τα νερά ώστε
να αφήσει έστω και για λίγο το στίγμα του και να συνδέσει το κέντρο (τον ατομικό εαυτό) με την
περιφέρεια (το συλλογικό ασυνείδητο)
Ο ουρανός πάνω από τη γυναίκα είναι φωτεινός και ξεχωρίζει ένα λαμπερό αστέρι ενώ υπάρχουν
και άλλα επτά άχρωμα αστέρια. Κατ’ αρχή το ένα κεντρικό αστέρι με τα επτά μικρότερα γύρω του
θυμίζουν το αριθμό της κάρτας, 17 (1+7), και επίσης μπορούμε να υποθέσουμε ότι πρόκειται
για τον ήλιο με τους επτά παραδοσιακούς πλανήτες, ωστόσο η ονομασία της κάρτα μας είναι Αστέρι.
Το οχτάκτινο αστέρι έχει χρησιμοποιηθεί στη Μεσοποταμία σαν σύμβολο της θεάς Ινάννας
(αντίστοιχη της Αφροδίτης) και ο πλανήτης Αφροδίτη είναι το πρωινό αστέρι, ο αυγερινός,
που λάμπει την αυγή στον ανατολικό ορίζοντα και προαναγγέλλει τον ερχομό του ήλιου. Η κάρτα
δεν περιγράφει τη φυσική πραγματικότητα που ζούμε αλλά μια πραγματικότητα συμβολική
κι έτσι ο ουρανός δεν χρειάζεται να είναι σκοτεινός για να λάμπουν τα αστέρια. Ο φωτεινός ουρανός
δείχνει ότι έχει ξημερώσει η αυγή της καινούργια μέρας μετά τη σκοτεινή νύχτα που πέρασε
ο ήρωας μας στις προηγούμενες δύο κάρτες. Τα υπόλοιπα αστέρια είναι και αυτά οχτάκτινα αλλά
είναι μικρά και άχρωμα, ίσως για να δείξουν τις πλευρές του εαυτού μας που διαθέτουν την ίδια
θεϊκή φύση δεν έχουν όμως ακόμα αναπτυχθεί αρκετά και γι’ αυτό δεν μπορούν να συγκριθούν
σε λαμπρότητα με το κεντρικό Αστέρι. Είναι επτά ίσως για να δείξουν τα επτά στάδια της
αλχημιστικής διαδικασίας και κατ’ αντιστοιχία τους επτά πλανήτες που ήταν γνωστοί
την εποχή των αλχημιστών.
Τέλος στην κάρτα υπάρχει ένα δέντρο μ’ ένα πουλί. Το δέντρο είναι μία έκφραση του αρχαίου
αξιώματος «όπως επάνω, έτσι και κάτω» αφού εξαπλώνεται βγάζοντας καινούργια κλαδιά
όχι μόνο προς τα επάνω, στον αέρα, αλλά και προς τα κάτω, μέσα στο χώμα.
Επίσης για να ζήσει το δέντρο έχει ανάγκη και από τα τέσσερα στοιχεία
(φωτιά-φως, αέρα, γη και νερό) τα οποία ενσωματώνει, αποτελώντας έτσι ένα μικρόκοσμο,
που είναι παρόμοιος στη μορφή με τα υπόλοιπα δέντρα αλλά ποτέ απόλυτα ίδιος μαζί τους.
Το πουλί είναι σύμβολο του πνεύματος ή της προσπάθειας του ανθρώπου να προσεγγίσει
την πνευματική σφαίρα της ύπαρξης του.
Συμβολισμός
Στην προηγούμενη κάρτα του πύργου ο ήρωας μας έζησε τη διάψευση των ιδεών που πίστεψε
και των έργων που προσπάθησε. Η προσγείωση στη πραγματικότητα (στο επίπεδο της γης)
ήταν βίαιη και έγινε με την επέμβαση μιας θεϊκής δύναμης η οποία μπορεί να ακύρωσε προσδοκίες
αλλά έδωσε και την απαραίτητη φώτιση ώστε να κάνει ο ήρωας μας μια καινούργια αρχή,
έχοντας πλέον επαναπροσδιορίσει τα ιδανικά του και τη θέση του στον κόσμο. Η ενέργεια
της κάρτας εκείνης ήταν καθαρά αρσενική αφού ο πύργος και ο κεραυνός είναι φαλλικά σύμβολα.
Έτσι μετά τη βία του Πύργου είναι ανακουφιστικό να συναντάμε την ήρεμη, θηλυκή ενέργεια
του Αστεριού. Τα αστέρια φωτίζουν αλλά μ’ένα φως ανεπαίσθητο, καμία σχέση με την ένταση
του κεραυνού που προκαλεί φόβο. Επίσης τα αστέρια παραδοσιακά βοηθάνε ναυτικούς
και ταξιδιώτες να βρούνε το δρόμο τους και να χαράξουν πορεία, όπως και η αστρολογία
(ο λόγος των άστρων) βοηθάει τον άνθρωπο να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό του κάνοντας
έτσι πιο συνειδητές επιλογές για το μέλλον του. Ταυτόχρονα το φως των αστεριών ταξιδεύει
τεράστιες αποστάσεις που μετριούνται σε έτη φωτός μέχρι να φτάσει στη γη (στη πραγματικότητα
που βιώνουμε) φέρνοντας μας έτσι στο παρόν τη σοφία του παρελθόντος.
Η γυναίκα της κάρτας γονατίζει γυμνή κάτω από το φως των αστεριών, έχοντας βγάλει από πάνω της
κάθε μορφή εγωισμού και αποδεχόμενη, μετά από τις πολλές περιπέτειες των προηγούμενων καρτών,
ότι η μοίρα της είναι δεμένη με τη μοίρα του σύμπαντος. Ο άνθρωπος πλέον έχει διαβεί ένα σημαντικό
κατώφλι και στο υπόλοιπο του ταξιδιού του στους Θριάμβους της μεγάλης αρκάνας, η έμφαση
δεν δίνεται στις ατομικές μεταβολές της προσωπικότητάς του αλλά στην ενσωμάτωσή του στην
ευρύτερη κοσμική πραγματικότητα. Η δράση πια περνάει σε δεύτερη μοίρα αφού προτεραιότητα
έχουν η κατανόηση και αποδοχή που θα οδηγήσουν σε συντονισμό με το καινούργιο περιβάλλον,
στο οποίο η επίγνωση του ήρωα μας έχει διευρυνθεί. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που η κάρτα αυτή
έχει συνδεθεί με το ζώδιο του Υδροχόου, αφού εκτός από την παράσταση της κάρτας που αποτελεί
άμεση αναφορά σε αυτό, το Αστέρι όπως και ο Υδροχόος, ανοίγουν νέους ορίζοντες στον άνθρωπο
ανατρέποντας αυτά που θεωρούσε προφανή.
Ανατρέχοντας για λίγο στην αρχή του ταξιδιού, μπορούμε να πούμε ότι τώρα βρισκόμαστε πλέον πίσω
από το πέπλο της Αρχιέρειας έχοντας αποκτήσει επαφή με τα νερά του ασυνειδήτου, αλλά χωρίς να
τα έχουμε διαπεράσει. Στην κάρτα της Αυτοκράτειρας (συμμετρική ως προς το Αστέρι σε σχέση με
το κέντρο της μεγάλης αρκάνα) είχαμε την πρώτη υλική δημιουργία με τη μορφή της Μητέρας Φύσης,
τώρα ο ήρωας μας υπερβαίνει το επίπεδο της γης αρχίζοντας να λειτουργεί στο κοσμικό επίπεδο.
Πλέον δεν χρειάζεται να ανάψει το φανάρι του Ερημίτη αφού η συνείδηση του έχει φωτιστεί από
το αιώνιο φως των αστεριών και ούτε είναι μια άβουλη ύπαρξη δεμένη στον Τροχό της Τύχης αφού
πλέον έχει κατανοήσει τη θέση του σαν αδιάσπαστο μέρος της κυκλικής εξέλιξης του κόσμου.
Στο Καββαλιστικό Δέντρο της Ζωής η κάρτα του Αστεριού συνδέει την 7η σφαίρα
της Σταθερότητας με την 9η σφαίρα της σφαίρα, το Θεμέλιο. Οι πλανήτες που κυβερνούν
τις σφαίρες αυτές είναι η Αφροδίτη και η Σελήνη αντίστοιχα, και ο δρόμος ανάμεσα τους είναι
αυτός του καλλιτέχνη όπου το υποσυνείδητο πρέπει να έρθει στην επιφάνεια και να πάρει
συγκεκριμένη μορφή.
Ερμηνεία
Η κάρτα του Αστεριού σε όρθια θέση δείχνει ελπίδα και αισιοδοξία που στηρίζεται όχι στη δράση,
τη λογική ή τη συνειδητή προσπάθεια αλλά στη πίστη για την αρμονία του σύμπαντος και την
παράδοση στους αιώνιους νόμου του. Είναι μάταιο να προσπαθήσει ο άνθρωπος
να αλλάξει τους νόμους αυτούς και το μόνο που χρειάζεται είναι να τους κατανοήσει
και να τους αποδεχτεί. Τότε η ζωή του θα πάρει θετική τροπή αφού θα έχουν διευρυνθεί
οι ορίζοντες του σε μια καινούργια πραγματικότητα και θα αντλήσει έμπνευση από
πηγές που μέχρι πριν ήταν απρόσιτες.
Όταν η κάρτα του Αστεριού εμφανιστεί ανάποδα, τότε ο άνθρωπος αδυνατεί να δει την ευρύτερη
πραγματικότητα της οποίας αποτελεί μέρος. Έτσι μένει κλεισμένος στην περιορισμένη οπτική του,
με το πνεύμα του φυλακισμένο στη διανοητική λειτουργία και τις υλικές απολαύσεις.
Για να ξεκολλήσει από την κατάσταση αυτή χρειάζεται μια δραστική αλλαγή που ίσως
μπορεί να έρθει μόνο με το χτύπημα του κεραυνού στην προηγούμενη κάρτα του Πύργου
που θα γκρεμίσει το τοίχος που χτίζουμε γύρω μας νομίζοντας ότι μας προστατεύει,
όμως στην ουσία μας περιορίζει.
Δημήτρης Αντωνιάδης
Ιούλιος 2007
Αρχική Σελίδα | Αστρολογία | Σύμβολα Sabian | Ταρό |
Συχνές Ερωτήσεις | Χρήσιμα Links | Επικοινωνία |
