ο Κόσμος

Περιγραφή της Κάρτας

Η τελευταία κάρτα που συναντάμε στο ταξίδι μας στους Θριάμβους του Ταρό, ή αλλιώς στη μεγάλη αρκάνα, είναι ο Κόσμος, η κάρτα με το νούμερο εικοσιένα (XXI). Στην κάρτα που δανειστήκαμε από το Ταρό του Merlin βλέπουμε μια ανδρόγυνη μορφή, έναν ερμαφρόδιτο με ανδρικό κεφάλι και γυναικείο στήθος που στέκεται σχεδόν ολόγυμνος στο ένα πόδι. Στις προηγούμενες κάρτες ήρθαμε συχνά αντιμέτωποι με τα ζεύγη των αντιθέτων που συναντάμε στην καθημερινή μας ζωή, εκεί όπου με την περιορισμένη οπτική μας αδυνατούμε να διακρίνουμε την ενότητα των διάσπαρτων κομματιών της πραγματικότητάς μας. Εδώ όμως το ταξίδι τελειώνει και ο ήρωας μας έχει περάσει με επιτυχία όλες τις δοκιμασίες με αποτέλεσμα να έχει κριθεί άξιος για μια ανώτερη πραγματικότητα. Πλέον όλα τα αντίθετα, αρσενικό - θηλυκό, λογική - συναίσθημα, σκέψη – δράση, συνθέτονται αρμονικά αντί να αντιμάχονται το ένα το άλλο. Η μορφή είναι σχεδόν γυμνή κάτι που αποτελεί κοινό θέμα στις τελευταίες κάρτες αφού η τελευταία φορά που εμφανίστηκαν ανθρώπινες μορφές με κάποια ρούχα ήταν στη κάρτα του Πύργου όταν ο ήρωας μας είδε τα σχέδια και τις φιλοδοξίες του να γκρεμίζονται. Τώρα πια δεν έχει τίποτα να κρύψει και παρουσιάζει τη γυμνή αλήθεια αλλά η κατάσταση του διαφέρει από αυτή των παιδιών που χόρευαν γυμνά κάτω από το φως του Ήλιου ή της οικογένειας που βγήκε από τον τάφο υπακούοντας στο σάλπιγμα του Αγγέλου. Τώρα πια δεν έχει το άλλοθι της άγνοιας, ούτε χρειάζεται εξωτερικά ερεθίσματα αφού πλέον η συνειδητότητά του έχει ανεβεί σε ανώτερο επίπεδο. Ο ήλιος που φαίνεται στην περιοχή του ηλιακού πλέγματος, όπου βρίσκεται το αντίστοιχο τσάκρα, δείχνει ότι πλέον γνωρίζει πως έχει γίνει ο ίδιος μικρόκοσμος του σύμπαντος ενώ και το λευκό φως πάνω από το κεφάλι του, όπου βρίσκεται το έβδομο τσάκρα της πνευματικής επικοινωνίας δείχνει ότι έχει φτάσει στη φώτιση. Το χυτό ύφασμα συμβολίζει τη ρευστότητα του πνεύματος που δε μένει ποτέ στάσιμο και είναι λευκό για να δείξει ότι αποτελεί σύνθεση όλων των χρωμάτων, περιλαμβάνει δηλαδή όλες τις επιμέρους συνιστώσες. Το ύφασμα αυτό καλύπτει τα γεννητικά όργανα κρύβοντας ό,τι δεν χρειάζεται να ξέρουμε και τονίζοντας περισσότερο την ερμαφρόδιτη φύση του. Το αριστερό του πόδι είναι λυγισμένο σε μια χορευτική κίνηση ίσως επειδή μέσα από τη ρυθμική κίνηση του σώματός του καταφέρνει να συντονιστεί με μια ανώτερη πραγματικότητα, όπως κάνουν οι άνθρωποι από τα πανάρχαια χρόνια αφού ο χορός υπήρξε πάντα απαραίτητο κομμάτι των λατρευτικών τελετών όπου οι πιστοί προσπαθούσαν να προσεγγίσουν μια διαφορετική συνειδητότητα. Αξίζει εδώ να αναφερθεί ο χορός του θεού Shiva των Ινδουιστών για να φανεί και ότι η συμβολική γλώσσα των Ταρό έχει κοινά στοιχεία με πολλές παραδόσεις και λαούς. Τη στάση αυτή των ποδιών είχαμε δει αρχικά στον Αυτοκράτορα αλλά εκείνος ήταν καθισμένος σε στάση δείχνοντας ακινησία, ενώ αργότερα την ξαναείδαμε στον Κρεμασμένο, μόνο που εκείνος ήταν δεμένος ανάποδα και ανήμπορος να αντιδράσει. Τώρα ο ήρωας μας χορεύει συνειδητά έχοντας διανύσει με επιτυχία όλα τα προηγούμενα βήματα αλλά και πατώντας στέρεα στο έδαφος το δεξί, συνειδητό του πόδι. Πίσω από τον ήρωα μας υπάρχει ένα ελλειψοειδές σχήμα απ’ όπου φαίνεται σαν να έχει βγει, το οποίο θα μπορούσε να συμβολίζει το αιδοίο, δείχνοντας ότι πρόκειται για μια καινούργια γέννηση, μια καινούργια αρχή. Η παρουσία της έλλειψης κι όχι ενός κύκλου δείχνει δύο πράγματα. Καταρχήν δεν πρόκειται για μια συνεχής επανάληψη από το ίδιο σημείο, όπως συνέβαινε στον Τροχό της Τύχης, αλλά αντίθετα για μια σπειροειδή ανάπτυξη. Επίσης η έλλειψη έχει δύο κέντρα αντί για ένα που έχει ο κύκλος, δείχνοντας συμβολικά τη σύνθεση των αντιθέτων ή τη λειτουργία ουρανού και γης σαν ένα ενιαίο σύνολο. Ωστόσο πίσω από την ανδρόγυνη μορφή υπάρχει ένας κύκλος ή μάλλον δύο, ένας στο οριζόντιο κι ένας στο κάθετο επίπεδο. Ας σημειώσουμε εδώ ότι ο ήρωας μας δεν περικλείεται από τα σχήματα αυτά αλλά τα έχει αφήσει πίσω του. Στις τέσσερις γωνίες της κάρτας υπάρχουν άλλες τέσσερις μορφές: ένας αετός, ένα πρόσωπο – άγγελος, ένα λιοντάρι κι ένας ταύρος. Οι μορφές αυτές έχουν συνδεθεί με τους τέσσερις ευαγγελιστές (Λουκάς, Μάρκος, Ματθαίος και Ιωάννης), τα τέσσερα θηρία της αποκάλυψης αλλά και τα τέσσερα σταθερά ζώδια (με τον αετό να συμβολίζει την ανώτερη φύση του Σκορπιού). Οι μορφές αναπνέουν έντονα δημιουργώντας μια αύρα που περιβάλλει τον ήρωα μας, συμβολικά δίνοντας πνοή ή ζωή στο καινούργιο δημιούργημα του Κόσμου. Ο συνδυασμός του τετραγώνου που δημιουργούν οι μορφές αυτές με τους κύκλους που βρίσκονται πίσω από την ανδρόγυνη μορφή δείχνει ότι το μεγάλο έργο του τετραγωνισμού του κύκλου έχει πλέον επιτευχθεί. Σχολιασμός Ο Κόσμος είναι η τελευταία κάρτα στη Μεγάλη Αρκάνα και δείχνει την ολοκλήρωση του ανθρώπου. Έτσι το ταξίδι που ξεκίνησε με τον ενθουσιασμό του Τρελού, φτάνει τώρα σε κάποιο τέλος που βέβαια μόνο οριστικό δεν είναι αφού ο Τρελός έχοντας το πλεονέκτημα του αριθμού «μηδέν» μπορεί να πάρει οποιαδήποτε θέση ανάμεσα στους Θριάμβους του Ταρό. Συνεπώς είναι έτοιμος να αμφισβητήσει κάθε επίτευγμακαι να αποτελέσει την αφετηρία για έναν καινούργιο κύκλο στην ανθρώπινη εμπειρία. Άλλωστε όλες οι παραδόσεις του κόσμου μας διαβεβαιώνουν ότι ο δρόμος προς τη φώτιση, τη θέωση, την αυτοπραγμάτωση (ό,τι ονομασία κι αν δώσουμε) δεν είναι ποτέ ευθεία γραμμή αλλά έχει πολλά σκαμπανεβάσματα, προσωρινές νίκες και ήττες, ενώ ποτέ δεν πρέπει να θεωρήσουμε ότι φτάσαμε στο τέλος. Στο σύμπαν τα πάντα κινούνται σε κυκλικές ή καλύτερα ελλειψοειδείς τροχιές, όπως επίσης κυκλική είναι και ανθρώπινη εμπειρία πάνω στη γη με την εναλλαγή των εποχών. Θα ήταν λοιπόν παράλογο να περιμένουμε, σ’ένα κόσμο όπου δεν υπάρχουν ευθείες, η ζωή των ανθρώπων να κινηθεί σε ευθεία γραμμή. Η Μεγάλη Αρκάνα έχει 21 θριάμβουςεκτός του Τρελού που είναι μια Αρκάνα μόνος του. Χωρίζοντάς τους σε 3 επτάδες μπορούμε να δούμε ότι στο τέλος κάθε επτάδας ο Ήρωας μας βίωνε κάποιας μορφή ολοκλήρωση. Έτσι αρχικά στο Άρμα ένοιωσε έτοιμος να ξεκινήσει το ταξίδι του γεμάτος όμως από εγωισμό και έχοντας την προστασία που του πρόσφερε η σκεπή του άρματός του. Καμάρωνε τότε μέσα στην αφέλειά του πιστεύοντας ότι είναι βασιλιάς των εγκόσμιων, χωρίς όμως να βλέπει ότι τα άλογά του πηγαίνουν σε διαφορετικές κατευθύνσεις το καθένα. Στην Εγκράτεια συνειδητοποίησε ότι υπάρχει μια ανώτερη ολοκλήρωση, αφού πρώτα διάβηκε τις πύλες του εγκόσμιου Θανάτου. Δεν ήταν όμως ο ίδιος ο ήρωας που έφτασε στην ολοκλήρωση αλλά μια υπερκόσμια μορφή που του έδειξε το δρόμο. Τώρα όμως στην κάρτα του Κόσμου οι δοκιμασίες και τα εμπόδια ξεπεράστηκαν με επιτυχία και ο ίδιος έφτασε στην ολοκλήρωση του έργου του, να γίνει ένας μικρόκοσμος του σύμπαντος. Έτσι χορεύει με έκδηλη την ικανοποίηση. Δεν είναι τέλειος αλλά είναι ολοκληρωμένος και χορεύει γιατί ξέρει ότι μόνο η κίνηση δίνει ζωή αφού η ακινησία οδηγεί στο θάνατο. Θα πρέπει ίσως να σημειώσουμε ότι το ταξίδι στα Ταρό είναι αρχετυπικό και συμβολικό εμπειριών που ίσως να φαντάζουν ξένες και δυσάρεστες σε πολλούς ανθρώπους. Γιατί άραγε να πρέπει να σκοτώσουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας στην κάρτα του Θανάτου, γιατί να έχουμε την καθόλα δυσάρεστη και επικίνδυνη συνάντηση με το Διάβολο ή γιατί να γκρεμίσουμε στον Πύργο ό,τι με κόπο χτίσαμε; Είναι κατανοητό ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι υποχρεωμένος να περάσει τέτοιες δοκιμασίες αν και πολλές φορές έρχεται η ζωή να μας σπρώξει σε καταστάσεις όπου μόνοι μας διστάζαμε να μπούμε. Ωστόσο όλοι οι άγιοι όλων των παραδόσεων και θρησκειών βίωσαν τέτοιες εμπειρίες και πέρασαν μέσα από τέτοιες δοκιμασίες. Μόνο τότε άγιασαν, όταν θριάμβευσαν πάνω στην υλική φύση τους με τους περιορισμούς και τη ψευδαίσθηση ασφάλειας που αυτή επιβάλλει. Αυτό το ολοκληρωμένο ταξίδι του ανθρώπου προς τη θέωση συμβολίζει η Μεγάλη Αρκάνα, δείχνοντας ένα δύσκολο δρόμο που στην εποχή μας ελάχιστοι ενδιαφέρονται να ακολουθήσουν. Για την άλλη πλευρά μας, αυτή του μικρού εαυτού μας με τις καθημερινές έγνοιες και ανησυχίες, υπάρχει η Μικρή Αρκάνα με τις 56 κάρτες της. Στο Καββαλιστικό Δέντρο της Ζωής η κάρτα του Κόσμου συνδέει την ένατη σφαίρα (Θεμέλιο) με τη δέκατη (Βασίλειο αποτελώντας τον τελευταίο δρόμο για την υλοποίηση στο κόσμο μας όλων των ανώτερων επιγνώσεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι η τελευταία κάρτα ολοκληρώνει την κάθοδο στο Δέντρο της Ζωής κι όχι την άνοδο στις ανώτερες σφαίρες του ιδεατού. Όμως αυτό δεν πρέπει να μας ξενίζει αφού στόχος είναι να πραγματώσουμε τη θέωση πάνω στη γη, με όλα τα προβλήματα και τους περιορισμού της, κι όχι σε κάποιον άλλο κόσμο. Βέβαια η ολοκλήρωση του ταξιδιού δεν αποτελεί και εγγύηση επιτυχίας αφού ο ταξιδιώτης κουβαλάει μαζί του όλα τα ελαττώματα και τους περιορισμούς που δεν διορθώθηκαν στα προηγούμενα στάδια ή στις προηγούμενες μεταμορφώσεις του. Με άλλα λόγια κάθε φορά που το θεϊκό στοιχείο παίρνει υλική υπόσταση στον κόσμο που εμείς αντιλαμβανόμαστε, μοιραία αποκτά περιορισμούς και αδυναμίες που είναι έμφυτες στον κόσμο αυτό. Ο δρόμος του Κόσμου βρίσκεται στην κεντρική στήλη που αποτελεί το πιο σύντομο αλλά και επικίνδυνο μονοπάτι για την ανέλιξη προς την κορυφή, έχοντας τη δυνατότητα για οπτική επαφή με την πρωταρχική σφαίρα (Στέμμα). Βέβαια μόνο ένας Τρελός θα μπορούσε να δοκιμάσει να κοιτάξει κατάματα αυτό που οι αισθήσεις μας δεν μπορούν να συλλάβουν. Ερμηνεία Η κάρτα του Κόσμου σε όρθια θέση δείχνει την επίτευξη του στόχου που έχουμε θέσει. Επιτυχία, πληρότητα, ικανοποίηση είναι μερικές από τις έννοιες που μπορούν να της αποδοθούν αν και σε καμία περίπτωση δεν την περιγράφουν πλήρως. Ουσιαστικά είναι η εναρμόνιση του εσωτερικού μας κόσμου με την εξωτερική πραγματικότητα, κάτι που δύσκολα εκφράζεται με λόγια. Όταν βρεθεί σε θέση ανάποδα, όλο το δυναμικό και οι ιδιότητές της εξακολουθούν να είναι παρών αλλά ίσως ακόμα δεν μπορούμε να τα δούμε ή δεν πιστεύουμε ότι τα αξίζουμε. Χρειάζεται μια τελική παρακίνηση ώστε αφού έχουμε κάνει το ταξίδι και φτάσαμε μέχρι τη πηγή, να πιούμε και νερό. Δημήτρης Αντωνιάδης Ιούνιος 2009 Αρχική Σελίδα | Αστρολογία | Σύμβολα Sabian | Ταρό | Συχνές Ερωτήσεις | Χρήσιμα Links | Επικοινωνία |